Οι φορείς αυτοί διαμαρτύρονται για το γεγονός ότι ουδεμία κατεύθυνση, μέριμνα ή πρόθεση έχει γίνει γνωστή  από την πλευρά του Οργανισμού αναφορικά με τον τρόπο διαχείρισης των αποζημιώσεών τους (μέσω ατομικών αιτημάτων ασφαλισμένων ή άλλη πρόβλεψη) για το διάστημα που μεσολάβησε από τις αρχές του έτους και μέχρι την ολοκλήρωση της σύναψης της συμβατικής τους σχέσης με τον Ε.Ο.Π.Υ.Υ. Εξυπακούεται ως συνέπεια της κατάστασης αυτής (που προφανώς συνεπάγεται τη συλλήβδην αδυναμία εξέ&

Στην κατεύθυνση αυτή και με το δεδομένο πλαίσιο, υπογραμμίζουμε την ανησυχία μας, και θεωρούμε επιβεβλημένο να λάβετε υπόψη σας ότι τα αυξημένα μεγέθη των φορέων που συμβάλλονται με τον Οργανισμό και η κατ’ επέκταση διόγκωση του αντικειμένου των υπηρεσιών του, είναι εξαιρετικά πιθανό μελλοντικά να σημάνουν δυσχέρειες στο επίπεδο της διαχείρισης των ζητημάτων των Σ.Υ.Δ. αλλά και άλλων φορέων που παρέχουν υπηρεσίες σε άτομα με αναπηρία (λ.χ. Κ.Δ.-Η.Φ.), χωρίς την κατάλληλη διοικητική και ο&

Πρόκειται για την ικανοποίηση ενός δίκαιου αιτήματος, για το οποίο ασκήθηκαν επανειλημμένες πιέσεις από την ΠΟΣΓΚΑμεΑ, ύστερα και από τα γνωστά σε όλους/ες προβλήματα που προέκυψαν από την καθυστέρηση διασάφησης του ρυθμιστικού πλαισίου για την εφαρμογή της υποχρεωτικότητας του εμβολιασμού των ωφελούμενων στα Κέντρα, οι αντικειμενικές συνέπειες των οποίων έγιναν κατανοητές από την πλευρά του αρμόδιου Υπουργείου.

Όπως αντιλαμβάνεστε, στην αποτροπή του ενδεχομένου ψήφισης του άρθρου 21 του νομοσχεδίου, που σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να θεωρηθεί επιτρεπτό, πρέπει ΟΛΟΙ/ΕΣ ΝΑ ΣΥΝΕΙΣΦΕΡΟΥΜΕ. Γιατί αυτό έχουμε ευθύνη και χρέος, πρωτίστως απέναντι στα παιδιά μας και την προστασία τους, τις οικογένειές μας αλλά και κάθε αναπηρικής οικογένειας, παιδί ή μέλος της οποίας δικαιούται ισότιμη και ποιοτική πρόσβαση, σε προσιτές και κατάλληλες για τις ανάγκες του/της υπηρεσίε&

Για αυτά τα ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΑΤΟΜΑ ΜΕ ΑΥΤΙΣΜΟ ….….. που τον υπόλοιπο χρόνο βιώνουν σημάδια παρακμής της «ισότητάς τους στη διαφορά», …..που η αυριανή 2^η Απριλίου φαντάζει σαν διάλειμμα φρούδας αισιοδοξίας, σαν «κύκνειο άσμα» της αγαστής βούλησης της κοινωνίας και της πολιτείας απέναντι στα δικαιώματά τους…..

Όπως αντιλαμβάνεστε, ωστόσο, η διατήρηση της ως άνω κατάστασης οδηγεί σε έναν φαύλο κύκλο προβλημάτων, η ανάσχεση των οποίων είναι επιβεβλημένη, από τη στιγμή που αποστερεί από μερίδα, έστω, ατόμων με βαριές και δια βίου αναπηρίες, το απαραίτητο πλήθος και είδος των θεραπειών που υπαγορεύουν οι ανάγκες τους, με τον κίνδυνο ακύρωσης των θεραπευτικών οφελών που έχουν ήδη αποκομίσει. Ταυτόχρονα, εξαναγκάζουν τις οικογένειές τους να καταβάλλουν σημαντικό και συχνά δυσανάλογο μέρ&a

Μετά λύπης και δυσφορίας επανερχόμαστε σήμερα στο ακανθώδες (;) αυτό ζήτημα, πληροφορούμενοι/ες ότι παρά τις συνεχείς οχλήσεις και τα επανειλημμένα αιτήματα των εργαζόμενων, των οικογενειών μαθητών/τριών με αναπηρία και των συλλόγων γονέων και κηδεμόνων τους στην περιοχή επιρροής του 2^ου ΚΕ.Δ.Α.Σ.Υ. Β’ Αθήνας, οι αρμόδιες υπηρεσίες της Περιφέρειας δεν έχουν καταλήξει, δύο χρόνια και πλέον (!), σε οριστικές λύσεις για την επαρκή αντιμετώπιση του στεγαστικού ζητήματος του Κέντρου.