Πλησιάζοντας 10 χρόνια από την κύρωση της Διεθνούς Σύμβασης του ΟΗΕ για τα Δικαιώματά τους (Ν.4074/2012), δεν υπάρχει πλέον δικαιολογία τα άτομα με αναπηρία να ακολουθούν διαφορετικά σημεία εκκίνησης και χαμηλότερες ταχύτητες στη ζωή τους έναντι του λοιπού πληθυσμού… Δεν επιτρέπονται δικαιολογίες όταν η διασφάλιση, έστω, κάποιων δικαιωμάτων τους, δεν απαιτεί καν δημοσιονομικό βάρος, αλλά υψιπετή πολιτική βούληση…. 

Συνεπώς, για την ορθή εφαρμογή του άρθρου, ούτε απαιτούνται, αλλά ούτε και επιτρέπονται υποθέσεις, διαφορετικές ρυθμίσεις ή/και διατυπώσεις. Απεναντίας, η υιοθέτηση πρόσθετης και όχι ομοιόμορφης ορολογίας σε έγγραφα και οδηγούς που εμφανίζεται να διευκρινίζουν ή/και να ερμηνεύουν τις διατάξεις του άρθρου 29 του ΕΚΠΥ, και όχι μόνο, επί της ουσίας ενδέχεται αδόκιμα να παραλλάσσουν, με κίνδυνο να εξουδετερώσουν, τις επιλογές και τις ρητές προθέσεις του νομοθέτη και των αρμόδιων Υπ&

Αποτελεί κοινή διαπίστωση πως τα παρατηρούμενα προβλήματα, παρότι ενίοτε υφίενται με την προσφυγή στην πρόσκαιρη ιδιωτική πρωτοβουλία και ευαισθησία, ως λύση έσχατης ανάγκης, επί της ουσίας παραμένουν σταθερά και έχουν καταστεί σύμφυτα με τη λειτουργία των Οικοτροφείων αυτών στην παρούσα μορφή της.

Εγκρίθηκε χθες, 07/10/2021, από το Διοικητικό Συμβούλιο του Ε.Ο.Π.Υ.Υ. το περιεχόμενο της νέας σύμβασης μεταξύ του Οργανισμού και των φορέων που λειτουργούν Στέγες Υποστηριζόμενης Διαβίωσης (Σ.Υ.Δ.).

Και είναι απορίας άξιο πώς, για μια ακόμη χρονιά και παρά τα περί του αντιθέτου θρυλούμενα, για τις, κατά το μεγαλύτερο μέρος, γνωστές και ήδη καταγεγραμμένες από το προηγούμενο σχολικό έτος, ανάγκες υποστήριξης των μαθητών/τριών με αναπηρία που φοιτούν στα γενικά σχολεία, η πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας, υποτίμησε στις προτεραιότητές της τη διασφάλιση των αναγκαίων κονδυλίων και την έγκαιρη ολοκλήρωση των σχετικών διοικητικών διαδικασιών για τον θεσμό της παράλληλης &a

Είναι απολύτως σαφές ότι η εισαγωγή της ανωτέρω υποχρέωσης στη διαδικασία επιχορήγησης προωθεί αναθεωρήσεις παγιωμένων πρακτικών που προλειαίνουν το έδαφος για μεγαλύτερη διαφάνεια και καίριες αλλαγές στο πώς θα αντιμετωπίζονται οι επιχορηγήσεις στο μέλλον. Ο προβληματισμός, ωστόσο, που τίθεται είναι γιατί επιλέγεται μία σκλήρυνση (;) στάσης, σε μια περίοδο κρίσης, υγειονομικής και οικονομικής, όπου η πλειοψηφία των φορέων αυτών αντιμετωπίζει ήδη σοβαρά προβλήμ&

Σήμερα, ωστόσο, διανύουμε μια περίοδο όπου οι προβλέψεις για τα υγειονομικά αυτά μέτρα μάλλον έχουν αρχίσει να αποδυναμώνονται και η εφαρμογή τους να καθίσταται προβληματική, εξαιτίας του γεγονότος ότι δεν έχουν υποστεί επικαιροποιήσεις, ενώ οι οδηγίες και κατευθύνσεις έχουν παραχθεί από διάφορες πλευρές (εγκύκλια έγγραφα, ΚΥΑ), με αποτέλεσμα οι απαιτήσεις να βρίσκονται διάσπαρτες σε πολλά θεσμικά κείμενα και συχνά με μορφή διατυπώσεων, αν όχι αντικρουόμενων, το&