Εκ των πραγμάτων, άλλωστε, η φιλοσοφία των εισαγωγικών εξετάσεων, χωρίς επαρκείς προσαρμογές, μάλλον ως θεσμοθετημένος αποκλεισμός των μαθητών/τριών που χρήζουν υποστήριξης θα μπορούσε να ιδωθεί, παρά ως «ουδέτερη επιλογή», σε συνέπεια με το πνεύμα της ενταξιακής / συμπεριληπτικής εκπαίδευσης.

Τούτο, αν συνεκτιμηθεί ότι η ανεπάρκεια δομών υποστηριζόμενης διαβίωσης στη χώρα μας για ενήλικες με βαριές αναπηρίες, καθώς και το ελλειμματικό μοντέλο κοινωνικής προστασίας για την υποστήριξη της ανεξάρτητης διαβίωσης των ατόμων που δεν έχουν οικογενειακό περιβάλλον, είτε αδυνατούν να τοποθετηθούν σε θετή οικογένεια, είτε όταν η πρόοδος που σημειώνει η βιολογική τους οικογένεια ως προς την ικανότητα ή/και τη δυνατότητα άσκησης της γονικής μέριμνας δεν είναι επαρκής, καθιστούν ως λύση την έσχατη, αλλά μάλλον μοναδικά υπαρκτή∙ εκείνη της επανένταξης των αναδεχόμενων που ενηλικιώνονται σε ίδρυμα, έκβαση που από μόνη της ακυρώνει πλήρως την προσπάθεια αποϊδρυματοποίησης ή/και αποφυγής του ιδρυματισμού.

Δοθέντων τούτων, η Ομοσπονδία μας υπογραμμίζει εκ νέου ότι προκειμένου να συνεχιστεί απρόσκοπτα η υλοποίηση μιας από τις σημαντικότερες δράσεις στη χώρα μας για τα άτομα με αναπηρίες και τις οικογένειές τους, οφείλει η Πολιτεία μέσω του καθ’ ύλην αρμόδιου Υπουργείου Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας, να αναλάβει έγκαιρες πρωτοβουλίες για την ταχεία δρομολόγηση του συνόλου των απαραίτητων ενεργειών για τον προγραμματισμό της φετινής κατασκηνωτικής χρονιάς και τη διασφάλιση της κατάλληλης προετοιμασίας και οργάνωσης του Προγράμματος σε συνεργασία με τους κατά τόπους Δήμους.

Περαιτέρω, η παρατεταμένη έλλειψη προόδου στο μείζον και πολυαναμενόμενο αυτό ζήτημα αφήνει τα μέλη των οικογενειών που έχουν στη φροντίδα τους άτομα με βαριές και πολλαπλές αναπηρίες εξακολουθητικά εκτεθειμένα σε ένα δυσλειτουργικό, καθότι άδικο και άνισο κοινωνικοασφαλιστικό καθεστώς.

Η αποσύνδεση του επιδόματος βαριάς νοητικής αναπηρίας από τις συντάξεις των θανόντων γονέων των δικαιούχων (KYA Οικονομικών - Εργασίας & Κοινωνικών Υποθέσεων, Αριθμ. Δ12α/Γ.Π.οικ./41349/ 20.04.2023, Φ.Ε.Κ. 2608 Β’) αποτέλεσε ιστορικό βήμα προς την αποκατάσταση μιας χρόνιας αδικίας, που αναντίλεκτα έθετε απερίσκεπτα σε διακινδύνευση την ποιότητα της διαβίωσης των ατόμων με βαριά νοητική αναπηρία, όταν οι ήδη αυξημένες τους ανάγκες κορυφώνονταν και λόγω της απώλειας του/της γονέα τους. Όπως είχε δηλώσει ο τότε Υπουργός Εργασίας & Κοινωνικών Υποθέσεων κ. Κ Χατζηδάκης, η απόφαση αυτή «ήταν επιβεβλημένη, καθώς αποκαθιστά μια αδικία χρόνων σε βάρος μιας ομάδας ιδιαίτερα ευάλωτων συνανθρώπων μας».

Πέραν τούτου, ωστόσο, η Ομοσπονδία μας είναι ομολογουμένως αναγκασμένη να διατυπώσει την έκπληξη και την απορία της για το σκεπτικό στο οποίο εδράζεται η εφαρμογή της αρχής της αντιπροσώπευσης των ατόμων με αυτισμό ή/και των οικογενειών τους, στις περιπτώσεις που τα άτομα με την αναπηρία αυτή δεν μπορούν να αυτοεκπροσωπηθούν, στο πλαίσιο της προσφάτως συσταθείσας αυτής Επιτροπής.

Η ΠΟΣΓΚΑμεΑ ευχαριστεί θερμά, στο σύνολό τους και τον/την καθένα/καθεμία προσωπικά, όλους/ες όσοι/ες στήριξαν τις εργασίες της Ημερίδας.