Ειδικά στο πεδίο της υποστηριζόμενης διαβίωσης, κάθε τέτοια χρονική υστέρηση μεταφράζεται σε διαιώνιση του ιδρυματισμού ή σε παραμονή ατόμων με βαριές αναπηρίες εντός των ιδρυματικών δομών, σε ακατάλληλες ή/και επισφαλείς συνθήκες, έκβαση που αντίκειται ευθέως στις αρχές της αξιοπρέπειας και της σκοπούμενης κοινωνικής τους ένταξης.

Η κατάσταση αυτή αποτυπώνεται, αφενός, στον εξαιρετικά περιορισμένο αριθμό δημόσιων οδοντιατρικών μονάδων που διαθέτουν την αναγκαία υλικοτεχνική υποδομή και αναισθησιολογική υποστήριξη ώστε να εξυπηρετούν με ασφάλεια περιστατικά υπό γενική ή περιοχική αναισθησία ή μέθη και, αφετέρου, στη δημιουργία πολύμηνων, συχνά δε και απαγορευτικών, λιστών αναμονής, οι οποίες στην πράξη αναιρούν τον προληπτικό και θεραπευτικό χαρακτήρα της παρεχόμενης φροντίδας.

Για τα άτομα στο φάσμα του αυτισμού, οι σιδηροδρομικές μετακινήσεις συνδέονται κυρίως με την αισθητηριακή και ψυχοκοινωνική διάσταση της μετακίνησης (αισθητηριακά και ψυχοκοινωνικά εμπόδια). Ο θόρυβος, ο συνωστισμός, ο έντονος φωτισμός, οι απρόβλεπτες αλλαγές και η έλλειψη προβλεψιμότητας (σαφής προετοιμασία για τη διαδρομή) προκαλούν συνθήκες υπερφόρτισης, που συχνά οδηγούν σε συναισθηματικές εξάρσεις και κρίσεις άγχους....

Σε γενικές γραμμές το πλαίσιο τροποποιήσεων κινείται σε θετική και λειτουργική κατεύθυνση, ενισχύει την ευελιξία στελέχωσης των Κέντρων, παρέχει ευρύτερα περιθώρια προσαρμογής των ειδικοτήτων στις πραγματικές ανάγκες των ωφελούμενων με αναπηρία και της φύσης της αναπηρίας τους, διασφαλίζει την αναγκαία επάρκεια επιστημονικού προσωπικού ανά κατηγορία και αριθμό εξυπηρετούμενων ατόμων με αναπηρία.

Επικαλούμαστε δε τη συνάθροιση των στοιχείων που περιέχονται στα ανωτέρω έγγραφα, όχι ως απλή παράθεση, αλλά ως συγκροτημένο σύνολο διοικητικών διαπιστώσεων που αναδεικνύουν, με τρόπο αδιαμφισβήτητο, την οξύτητα και τη διάρκεια του προβλήματος. Στο αίτημα του Δήμου Θήρας τεκμηριώνεται η συνεχής αύξηση του μαθητικού πληθυσμού, η σημαντική παρουσία μαθητών/τριών με ειδικές εκπαιδευτικές και ψυχοκοινωνικές ανάγκες και οι σοβαρές δυσχέρειες που προκαλεί η αναγκαστική μετακίνηση των οικογενειών τους στο ΚΕ.Δ.Α.Σ.Υ. της Σύρου για αξιολόγηση. Το έγγραφο έχει περιέλθει στο Υπουργείο και στις αρμόδιες υπηρεσίες του ήδη από τον χρόνο εκπνοής της προηγούμενης σχολικής χρονιάς.

Η ΠΟΣΓΚΑμεΑ, όλοι/ες εμείς, οι γονείς και κηδεμόνες των ατόμων με νοητική αναπηρία, με αυτισμό, με σύνδρομο Down, με εγκεφαλική παράλυση, με βαριές και πολλαπλές αναπηρίες και κάθε ανηλίκου με κάθε μορφή αναπηρίας…Δεν έχουμε μάθει να συνηθίζουμε. Έχουμε μάθει να επιμένουμε...